Aπό τα τέλη του 19ου αιώνα έως τις αρχές του 20ού, χιλιάδες Έλληνες μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως λόγω φτώχειας, πολιτικής αστάθειας και έλλειψης ευκαιριών στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι εργάστηκαν σε ορυχεία, σιδηροδρόμους, εργοστάσια και εστιατόρια.
Παρότι σήμερα θεωρούνται αυτονόητα «λευκοί Ευρωπαίοι», εκείνη την περίοδο οι Έλληνες δεν αντιμετωπίζονταν ισότιμα από την αμερικανική κοινωνία. Συχνά χαρακτηρίζονταν ως:
-
«μη αφομοιώσιμοι»
-
«κατώτερης φυλής»
-
«επικίνδυνοι ξένοι»
Η Ku Klux Klan, ιδιαίτερα στη δεκαετία του 1920, στρεφόταν και κατά των Ελλήνων, επειδή:
-
ήταν μετανάστες,
-
ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί (όχι Προτεστάντες),
-
προέρχονταν από τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη, που τότε θεωρούνταν «ανεπιθύμητη».
Βία και διώξεις
Χαρακτηριστικό γεγονός είναι τα αντι-ελληνικά πογκρόμ, με πιο γνωστό:
-
Omaha, Νεμπράσκα (1909): ελληνική κοινότητα δέχθηκε επιθέσεις, σπίτια και επιχειρήσεις καταστράφηκαν και οι Έλληνες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη.
Οι επιθέσεις αυτές δεν ήταν μεμονωμένες· εντάσσονταν σε ένα γενικότερο κύμα ξενοφοβίας και ρατσισμού.
Αλλαγή στάσης με τον χρόνο
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο:
-
οι Έλληνες ενσωματώθηκαν σταδιακά,
-
απέκτησαν κοινωνική και οικονομική άνοδο,
-
και τελικά εντάχθηκαν στην κατηγορία των «λευκών Ευρωπαίων» από το αμερικανικό κράτος.
Αυτό δείχνει ότι οι έννοιες της «φυλής» και της «λευκότητας» δεν ήταν σταθερές, αλλά άλλαζαν ανάλογα με την εποχή και τις πολιτικές ανάγκες.
Συμπέρασμα
Οι Έλληνες μετανάστες υπήρξαν στόχος ρατσισμού και οργανώσεων μίσους, όπως η Ku Klux Klan, παρά το γεγονός ότι σήμερα αυτό συχνά αποσιωπάται. Η ιστορία τους αποτελεί παράδειγμα του πώς ομάδες που αρχικά αποκλείστηκαν, αργότερα ενσωματώθηκαν — χωρίς αυτό να αναιρεί τις διώξεις που υπέστησαν.
