Στο έργο του Εχθροί της Λογικής, ο Richard Dawkins, βιολόγος και ένθερμος υπερασπιστής της επιστημονικής σκέψης, επιχειρεί μια αιχμηρή κριτική στις σύγχρονες μορφές ανορθολογισμού που, όπως υποστηρίζει, απειλούν τη δημόσια κατανόηση της επιστήμης και της λογικής. Το βιβλίο –και το ομώνυμο ντοκιμαντέρ– δεν στρέφεται μόνο εναντίον της θρησκείας, αλλά και εναντίον πρακτικών και πεποιθήσεων που παρουσιάζονται ως «εναλλακτικές αλήθειες», ενώ στην πραγματικότητα υπονομεύουν την κριτική σκέψη.
Ο Dawkins εντοπίζει ως βασικούς «εχθρούς» της λογικής την ψευδοεπιστήμη, τον σχετικισμό της αλήθειας και την άκριτη αποδοχή παραδοσιακών ή δημοφιλών δοξασιών. Αστρολογία, ομοιοπαθητική, θεωρίες συνωμοσίας και μεταφυσικές εξηγήσεις του κόσμου μπαίνουν στο στόχαστρό του, όχι επειδή είναι απλώς λανθασμένες, αλλά επειδή παρουσιάζονται συχνά ως ισότιμες με την επιστημονική γνώση.
Κεντρικό επιχείρημα του Dawkins είναι ότι η επιστήμη δεν είναι «μία άποψη ανάμεσα σε άλλες», αλλά μια μεθοδολογία που βασίζεται σε αποδείξεις, πειραματισμό και δυνατότητα διάψευσης. Αντίθετα, πολλές ανορθολογικές πεποιθήσεις είναι κλειστές στην κριτική και στηρίζονται στην αυθεντία, στο συναίσθημα ή στην παράδοση. Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν η κοινωνία εξισώνει τη γνώση με την απλή γνώμη, ανοίγει τον δρόμο για επικίνδυνες αποφάσεις σε τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση και η πολιτική.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει και στον ρόλο των μέσων ενημέρωσης. Ο Dawkins κατακρίνει την πρακτική της «ψεύτικης ισορροπίας», όπου μια επιστημονικά τεκμηριωμένη θέση παρουσιάζεται δίπλα σε μια ατεκμηρίωτη άποψη, στο όνομα της αντικειμενικότητας. Αυτή η τακτική, υποστηρίζει, παραπλανεί το κοινό και ενισχύει την ιδέα ότι η αλήθεια είναι πάντα θέμα διαπραγμάτευσης.
Ωστόσο, το Εχθροί της Λογικής δεν είναι απλώς ένα επιθετικό μανιφέστο. Είναι και μια έκκληση για καλύτερη επιστημονική παιδεία και για την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης από μικρή ηλικία. Ο Dawkins τονίζει ότι η λογική δεν είναι έμφυτο προνόμιο των ειδικών, αλλά δεξιότητα που μπορεί και πρέπει να καλλιεργείται. Η αμφισβήτηση, η αναζήτηση αποδείξεων και η προθυμία να αλλάζουμε γνώμη μπροστά σε νέα δεδομένα αποτελούν, κατά τον ίδιο, θεμέλια μιας υγιούς δημοκρατικής κοινωνίας.
Παρά τις επικρίσεις που έχει δεχθεί για τον επιθετικό του τόνο, το έργο του Dawkins παραμένει επίκαιρο. Σε μια εποχή παραπληροφόρησης, ψευδών ειδήσεων και εύκολων απαντήσεων σε πολύπλοκα προβλήματα, η υπεράσπιση της λογικής και της επιστημονικής σκέψης αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι «εχθροί της λογικής» δεν είναι πάντα εμφανείς· συχνά κρύβονται πίσω από ελκυστικές αφηγήσεις. Και ακριβώς γι’ αυτό, όπως μας υπενθυμίζει ο Dawkins, η λογική χρειάζεται συνεχή επαγρύπνηση.
