Στις μέρες μας ολοένα και περισσότεροι νέοι χάνουν την επαφή τους με τα πολιτικά δρώμενα όχι μόνο στην χώρα τους, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Συγκεκριμένα ,παρατηρείται μια τάση αποπολιτικοποίησης και αποχής της νεολαίας στις εκλογικές αναμετρήσεις, στην διαδικασία ψηφοφορίας γενικότερα. Το κίνητρο ώστε να «σηκωθούν» από τον καναπέ, από την προσκόλληση του κινητού και να βρεθούν στο πεδίο δράσης και αλλαγής της πολιτικής κατάστασης του τόπου τους, που δεν είναι άλλος πέρα απο την «κάλπη», δεν υπάρχει .
Τι είναι όμως η τόσο συχνή και περιβόητη έννοια της αποπολιτικοποίησης;
Η αποπολιτικοποίηση δεν είναι τίποτα άλλο πέρα απο την απογοήτευση του ατόμου στα πολιτικά δρώμενα και η άρνηση συμμετοχής και αλλαγής των πολιτικών εξελίξεων μέσα από το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι». Σήμερα ωστόσο, κυρίως στην Ελλάδα παρατηρείται ένα απο τα μεγαλύτερα ποσοστά αποχής των νέων στη διαδικασία της ψηφοφορίας και συμμετοχής. Ας αναρωτηθούμε λοιπόν, τι είναι πραγματικά αυτό που απογοητεύει τους νέους και τους απωθεί απο την συμμετοχή τους στην πολιτική σήμερα;
Social media, προπαγάνδα και «fake news»
Η παρουσία των social media τα τελευταία χρόνια στην ζωή μας αλλά και η εύκολη προσβασιμότητα και χρήση τους από τους νέους φέρνει στο τραπέζι της συζήτησης μια σειρά από λόγους που οι νέοι απέχουν από την πολιτική, συμπληρωματικά και με την έντονη προπαγάνδα απο τα social media αλλά και τα ΜΜΕ καθώς και την ύπαρξη και αύξηση των «ψευδών ειδήσεων» καθημερινά. Τα social media έχουν μπει για τα καλά στις ζωές όλων μας τα τελευταία χρόνια, με το θετικό τους αντίκτυπο αλλά και το αρνητικό τους. Τα κοινωνικά δίκτυα απο την μία έχουν στόχο την δημιουργία νέων γνωριμιών, την δωρεάν συνομιλία και επικοινωνία συγκριτικά με «απαρχαιωμένες» μεθόδους επικοινωνίας όπως το τηλέφωνο και τα SMS, ωστόσο πράγματι έρχονται να εξελίξουν τις ζωές μας ή εν τέλει καθίστανται μέσα απομάκρυνσης των ανθρωπίνων σχέσεων αλλά και μέσα που δημιουργούν «απολιτίκ» μυαλά;
Όταν το μεγαλύτερο πεδίο περιεχόμενου των social media είναι αστεία βιντεάκια , memes και τάσεις «γελοιοποίησης» του όποιου πολιτικού debate, της κάθε πολιτικής εξέλιξης στην γη το νεανικό μυαλό που θα «θέσει» τα αυριανά θεμέλια της χώρας μας αποπροσανατολίζεται και συγχέεται απο την γελοιοποίηση της πολιτικής σε «funny content» και τα social media τον καθοδηγούν στην επιφάνεια και όχι στην ουσία των πολιτικών εξελίξεων.
Ο νέος θα ασχοληθεί με τον τρόπο που είπε ένας πολιτικός κάτι και όχι με την ουσία του. Ακόμη, τα social media δημιουργούν μια απομάκρυνση της ανθρωποκεντρικής προσέγγισης και θέτουν τα θεμέλια του χλευασμού, της άρνησης να πάρουμε στα σοβαρά έναν πολιτικό και δημιουργούν σε όλους μας μια ενιαία κοινή αντίληψη, που δεν είναι άλλη πέρα απο το ότι: «Όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι». Η προπαγάνδα και η καθοδήγηση της κοινής γνώμης στην προηγούμενη αντίληψη δεν είναι δημιούργημα μόνο των social media, αλλά και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που τείνουν να «κουκουλώνουν λάθη πολιτικών», να οδηγούν την κοινή γνώμη απο τα σημαντικά ζητήματα σε καθημερινά επιφανειακά ζητήματα κουτσομπολιού , με αναφορές όπως: «Τα ρούχα της τάδε…ήταν φωτιά», χάνοντας έτσι την ουσία των πραγματικών πολιτικών εξελίξεων.
Φυσικά , δεν θα μπορούσαν να λείπουν και απο το τραπέζι οι «ψευδείς ειδήσεις» που καθημερινά απωθούν όλους μας απο το να επενδύσουμε στην πολιτική ενημέρωση και στην ενημέρωση γενικότερα, καθώς προβάλλονται γεγονότα που αλλιώς έγιναν και αλλιώς παρουσιάζονται ή ακόμα και το πιο σύνηθες: ότι δεν συνέβησαν ποτέ. Δεν θα μπορούσε να παραλειφθεί και η εισαγωγή της τεχνητής νοημοσύνης ή αλλιώς «Ai» όπου με μια απλή πληκτρολόγηση ο καθένας μας μπορεί να δημιουργήσει γεγονότα φαντασιακά και μη αληθή.
Σοφιστές-Πολιτικοί
Οι Σοφιστές της Αρχαίας Αθήνας δεν διαφέρουν ριζικά απο τους σημερινούς πολιτικούς. Οι σοφιστές κατα την Αθηναϊκή Δημοκρατία έδιναν βάση στο «λέγειν» και όχι τόσο στο «πράττειν», κάτι αρκετά οικείο σε όλους μας που κάνουν όχι λίγες φορές και οι σύγχρονοι πολιτικοί σήμερα. Για να μην παρεξηγηθώ , κανείς δεν αμφισβητεί το ιστορικό τους αποτύπωμα στην κοινωνικο-πολιτική ζωή του κόσμου και στην Ελλάδα κυρίως όπου εξέλιξαν και έθεσαν τα θεμέλια για την πολιτική φιλοσοφία , την κοινωνική θεωρία , την πολιτική επικοινωνία κ.α.
Οι ίδιοι πίστευαν πως «αν ελέγχεις τον λόγο, ελέγχεις την πολιτική ζωή». Ωστόσο, ένας πολιτκός δεν θα πρέπει να αρκείται μόνο στο πως να μιλήσει αλλά και στο πως θα υλοποιήσει αυτό το οποίο αναγγέλει. Οι σύγχρονοι πολιτικοί στην χώρα μας αλλά και στον κόσμο γενικότερα αρκούνται στον λόγο και δίνουν λιγότερη σημασία στην πράξη ή και κάποιες φορές καθόλου στην τελευταία. Οι νέοι βλέποντας αυτό το μοτίβο «αγόρευσης» που δεν συνάδει με την υλοποίηση των λεγομένων απογοητεύονται και απωθούνται από τον χώρο της πολιτικής «νιώθοντας» ανίκανοι και πιστεύοντας εν τέλει ότι είναι ανούσιο να ασχοληθούν, γιατί θεωρούν πως δεν μπορεί να αλλάξει κάτι. Μια παροιμία λέει: «Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι». Και τις περισσότερες φορές βγαίνει αληθινή, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως ποτέ δεν υπάρχει χώρος για αλλαγή.
